De rechtbank

Dinsdag 29-09-2026

Als iemand ons een paar maanden geleden had verteld hoeveel administratieve hoogstandjes er bij een verhuizing komen kijken, waren we waarschijnlijk gillend onder een deken gekropen. Ook vandaag stond er weer een heerlijk feestnummer op het programma: het opzeggen van zo’n beetje alles wat een stekker, kraan of signaal heeft. Gas, water, licht, internet... noem het maar op, wij hebben het afgemeld! 

Voor ons gevoel hebben we vandaag duizend formulieren ingevuld, medische dossiers opgevraagd bij de arts én de tandarts achter de broek gezeten. Ook meteen controle en een beginnend gaatje gedicht. Je zou bijna denken dat we ons klaarmaken voor een geheime spionnenmissie in plaats van een verhuizing!

Gelukkig hebben we extra checklisten van “Mazi” om ons op het rechte pad te houden. Zonder die begeleiding waren we gegarandeerd halverwege ergens verdwaald geraakt in onze eigen administratie. Juanita is als het we je rechterhand die “alles” weet over emigreren naar Griekenland, zij is Nederlandse en haar man Grieks, ideaal dus. Iedereen die plannen heeft om naar Griekenland te emigreren raad ik “Mazi” aan.

Ja er komt heel heel veel bij kijken bij zo'n emigratie, buitenom het inpakken, overal lijsten van maken in het Engels, het opruimen, inpakken, het gewone werk, boekingen, aanvragen en offertes, doen we ook nog ergens kort slapen.

Maar goed: stapje voor stapje, langzaam aan, dan komen we er vanzelf. Het enige dat er momenteel een beetje bij inschiet, is het beruchte "genieten". Het was vandaag een heerlijke 25 graden in Colijnsplaat, maar in plaats van met een koud drankje in de zon te zitten, zaten wij te zwoegen boven de verhuisplannen. Tijd om achterover te leunen was er helaas niet echt bij, maar we houden de moed erin! We staan rond 05:30 op en gaan rond 23:30 naar bed.

Onze agenda voor morgenochtend is trouwens ook weer lekker gevarieerd. Eerst roetsjen we naar de rechtbank voor een officiële stempel (altijd een spannend en gewichtig moment zo'n Apostille), en daarna staat de kapper op het programma. En nee, niet lachen hoor! Die weinige haren die Raffie nog over heeft na al deze verhuisstress, moeten natuurlijk wel perfect in model zitten en dat doet de kapster prima met een tondeuse. Als dat achter de rug is, gaan we met z'n drieën (Linda, Raffie en Kelev) duimen, hopen én een klein beetje bidden dat we eindelijk dat verlossende telefoontje van het transportbedrijf krijgen met een datum wanneer hij komt.

Ondertussen krijgt ons viervoetige "kindje" natuurlijk alles mee van de verhuischaos. Hij kijkt ons soms aan met een blik van: "Wat zijn jullie in hemelsnaam allemaal aan het doen?" Hij is behoorlijk onrustig, ligt diep te zuchten in z'n mand en volgt al onze bewegingen alsof we gek geworden zijn. En alsof dat nog niet genoeg is, staat hem straks ook nog een roadtrip van maar liefst vier dagen te wachten!

Gelukkig hoeft hij geen medelijden te hebben, want hij reist in absolute First Class luxe over de snelweg. We hebben de achterbank speciaal voor hem omgebouwd tot een rijdend paleis met een heuse "bank-verlenger". Dat is een soort speciale plank over de voetenruimte, waardoor de hele achterbank verandert in één gigantisch ligoppervlak tot aan de voorstoelen. Hij heeft straks letterlijk een kingsize bed op wielen! Voeg daar een gigantische voorraad koekjes, snoepjes en z'n favoriete speeltjes aan toe, en hij heeft het waarschijnlijk beter voor elkaar dan wij voorin. Dat komt dus helemaal goed!

Op naar de volgende stap!